Legendarische boom

In teksten uit de oudheid zijn talrijke sporen van de olijfboom terug te vinden. De grote symbolische rijkdom van de olijfboom – symbool van onsterfelijkheid, verrijzenis, kracht, vrede, hoop, liefde en overwinning – wordt slechts geëvenaard door zijn grote populariteit waarvan de talrijke afbeeldingen op fresco’s en gebruiksvoorwerpen getuigen.
Zo onderrichtte Isis, de echtgenote van de oppergod Osiris, in Egypte de teelt en het nut van olijfolie meer dan zesduizend jaar geleden reeds.

De stad Athene dankt haar naam aan de olijfboom. De Griekse legende verhaalt de twist tussen Pallas Athena, godin van deOliekruiken wijsheid en de vrede, en Poseidon, god van de zee. Ze wilden beiden de heerschappij over de stad. Diegene die de meest nobele en meest nuttige daad verrichtte, werd bekroond. Athena overwon. Ze slaagde erin de eerste wilde olijfboom te enten. De dankbare inwoners noemden de stad naar hun weldoenster.
De legende vertelt ook dat Herakles, Griekse held en grondlegger van de Olympische Spelen, een stok plantte in de grond. Het werd, volgens de sage, een machtige olijfboom. Uit zijn takken vlocht men een krans voor de winnaars.

Een welgesteld burger in het Oude Griekenland verbruikte zo’n 55 liter olijfolie per jaar: 30 liter voor de lichaamsverzorging, 20 liter voor de voeding, een halve liter als medicijn, en het overige voor de verlichting.
In het oude Rome, zo wil de legende, werden Romulus en Remus, de stichters van de stad, achtergelaten onder een olijfboom voor ze door de wolvin geadopteerd werden.