Gezalfde boom, gezalfde olie

MozaikDe Bijbel maakt talrijke verwijzingen naar de olijfboom en zijn olie. In Genesis brengt de duif, die door Noach is uitgestuurd, in haar bek een olijftak mee terug. Het is een symbool van de teruggekeerde vrede en van het einde van de zondvloed na veertig dagen en veertig nachten in de ark.

Exodus verhaalt dat Jaweh aan Mozes vroeg olie voor de heilige zalving klaar te maken door olijfolie te vermengen met myrrhe, kaneel, riet en kassie. Met deze olie zou Mozes dan het altaar, de Ark des Verbonds, Aaron en zijn zonen zalven.
Later werden de koningen van Israël “gezalfd”. De olie gaf hen gezag, kracht en wijsheid, een gave van God.

In het Nieuwe Testament wordt Christus overigens ook vaak “Gezalfde van de Heer” genoemd. Op de Berg van Olijven, bracht Jezus biddend de nacht vóór zijn lijden door samen met zijn apostelen.

Ook de Koran spreekt over olijfolie. De olie, bron van licht, en de lamp waaruit dit licht kwam, inspireerden tot de mooiste teksten.

Maar niet alleen in de Oudheid, ook nu nog hoort olie bij veel rituelen. Zo worden bisschoppen, priesters, borelingen en stervenden in de katholieke ritus met olie gezalfd.